IZVOR – Glas komune – broj 501 – strana 8 – 17 april 1982 godine //
NAKON ČETVOROGODIŠNJEG ZATIŠJA
Ponovo registrovana pojava besnila
- ODSTRELJENO OSAM ŽIVOTINJA ZARAŽENIH OVOM OPAKOM BOLEŠĆU.
- NIJE ZABELEŽEN NIJEDAN SLUČAJ ZARAZE KOD LJUDI, ALI S OBZIROM NA OPAKOST OVOG OBOLJENJA, NEOPHODNA MAKSIMALNA OPREZNOST.
- CEPLJENJE »KUĆNIH LJUBIMACA« I UNIŠTAVANJE PASA I MAČAKA LUTALICA OSNOVNA PREVENTIVA.
Pojava besnila, karakteristična za celu zemlju, nije mimoišla ni našu opštinu. Laboratorijskim ispitivanjem odstreljenih životinja, ustanovljeno je osam slučajeva zaraze. Pet obolelih lisica i jedna mačka odstreljeno je u ataru Svilojeva, dok je jedna besna lisica odstreljena u ataru Apatina i ataru Sonte.
Prenosnici zaraze mogu biti praktično sve toplokrvne šumske i domaće životinje. To povećava opasnost od širenja zaraze, pa je neophodno sprečiti dodir između šumskih i domaćih životinja. Osnovni način za to je celjenje i držanje na vezu kućnih pasa i uništavanje pasa i mačaka lutalica. Zato su i kazne za nepridržavanje odredaba propisa o cepljenju i držanju kućnih životinja dosta rigorozne. One se kreću i preko 10.000 dinara, a za vlasnika čiji pas zbog toga što nije cepljen bude prenosnik zaraze predviđena je i kazna zatvora.
ZNAČAJ SAMOPOMOĆI
Do sada, srećom, nije zabeležen nijedan slučaj zaraze kod ljudi. To međutim ne bi smelo da umanji ničiju opreznost. Ovo, posebno, zbog toga što zaražena životinja, prvih desetak dana, nakon zaraze ne pokazuje nikakve znake obolenja, ali je putem pljuvačke i ujeda opasan prenosnik bolesti. Razgovarajući u veterinarskoj inspekciji o posledicama ujeda zaražene životinje saznali smo da je on opasan po čovekov život i da je praktično jedina šansa brzo ukazivanje samopomoći. Virus uzročnik besnila je veoma neotporan, pa ga uništavaju i najblaža dezinfekciona sredstva, jak mlaz vode ili voda zagrejana do temperature od 60 Celzijusovih stepeni. Međutim ako samopomoć ne bude ukazana u prvim sekundama nakon ujeda s obzirom na brzinu širenja virusa, šanse za izlečenje praktično ne postoje.
Sve ovo je iniciralo jednu širu akciju za lokalizovanje zaraze. U tom cilju je Izvršno veće SO izdalo naredbu, kojom se veterinarska inspekcija obavezuje da, u saradnji sa Štabom za suzbijanje besnila, Opštinskim lovačkim savezom i Međuopštinskim Sekretarijatom za unutrašnje poslove, hitno pristupi uništavanju pasa i mačaka lutalica, koji su najčešće prenosnici zaraze. Kako smo saznali u Veterinarskoj inspekciji, najbolje rezultate u sprovođenju ove naredbe su postigli svilojevački i sonćanski lovci.
Đ. Vukmirović
IZVOR – Glas komune – broj 501 – strana 8 – 17 april 1982 godine
Ovaj članak se nalazi na pod domenu Arhiva novina, dok je osnovni sajt Album za marke.
