IZVOR – Glas komune – broj 638 – strana 7 – 15 novembar 1987 godine //
POVODOM ODLUKE SO APATIN O AMBIJENTALNOJ ZAŠTITI
NIKAD NIJE KASNO
- ODLUKOM O AMBIJENTALNOJ ZAŠTITI SAČUVAĆE SE SADAŠNJI IZGLED APATINSKIH ULICA MARŠALA TITA I DUNAVSKE
- DA LI SE OVAKVA ODLUKA MOGLA DONETI I RANIJE?
Odluka koju su delegati Skupštine opštine doneli 24. oktobra je zaista za svaku pohvalu, jer činjenica je, što se ističe i u studiji Pokrajinskog zavoda za zaštitu spomenika kulture, da su graditeljske vrednosti Apatina skoncentrisane u ulici Maršala Tita na koju se nastavlja Dunavska. Te graditeljske vrednosti ogledaju se kroz zgrade Skupštine opštine, podignutu još 1909. god., zgradu Osnovne škole »Žarko Zrenjanin« iz 1875. god., pa Rimokatoličku crkvu posvećenu Uspenju Bogorodice, koja je podignuta 1798. godine, zgradu Pošte, stari pogon Tvornice čarapa…
Objekata koji zavređuju našu pažnju i zaštitu ima zaista mnogo, pa svi i nisu mogli biti obuhvaćeni opštinskom odlukom koja uostalom ima za cilj da se sačuvaju oni najvredniji, u kojima je praktično sadržan identitet našeg grada.
Ipak, mora se reći da neki od objekata koji i nisu obuhvaćeni Odlukom i pored lepote koju poseduju moraju biti prepušteni zubu vremena. Najbolji primer za to je kuća u ulici M. Tita broj 2, podignuta još 1894. godine i koja je prema studiji već pominjanog Pokrajinskog zavoda »jedna od najvrednijih stambenih objekata, izuzetno ostvarenje »arhitekture bez arhitekata«, te lep primer primene žute apatinske opeke«. Na žalost sada je stešnjen između stambenog bloka i Robne kuće pa maštovita dekoracija njene fasade oivičena staklom i betonom podseća na brodolomnika na pustom ostrvu. Sličnih primera ima još, ali se radi, uglavnom o privatnim stambenim objektima prepuštenim (ne)brizi svojih vlasnika.
Nekadašnji izgled apatinske glavne ulice je odavno narušen, bilo privatnim, bilo društvenim graditeljskim poduhvatima, pa je skupštinska odluka doneta u pravi čas da se spasi ono što se još spasiti može (društveni objekti). I upravo zbog toga možda i kao opravdanje zbog, ipak, malo zakasnele odluke, zvuči član 5. Odluke u kome se kaže da novoizgrađeni objekti kao što su delovi Pivare, pošta, banka, robna kuća, blok »Lika« predstavljaju vrednosti koje se uklapaju u postojeći ambijent. Jer, ne treba biti veliki stručnjak da bi se videlo da o uklapanju četvorospratne stambene zgradurine kao što je blok »Lika« između dve prizemne kuće od kojih je jedna rađena u duhu secesije, a druga tipična vojvođanska, stara stotinak godina, ne može biti ni govora. Ili, da li je dovoljno što je zgrada Sindikalnog veća »snažna jednospratna građevina oblikovana i prilagođena za obavljanje delatnosti od šireg značaja«, pa da bude obuhvaćena odlukom, a da se ne naglasi potreba vraćanja nekadašnjeg izgleda toj istoj zgradi.
No, bitno je da se konačno krenulo sa mrtve tačke. Čuvajući ambijent našeg grada, sačuvaćemo i delić istorije za buduća pokolenja, a naš, turistički Apatin će biti mnogo lepši i privlačniji za posetioce.
J. Backović
IZVOR – Glas komune – broj 638 – strana 7 – 15 novembar 1987 godine
Ovaj članak se nalazi na pod domenu Arhiva novina, dok je osnovni sajt Album za marke.
