IZVOR – Glas komune – broj 667 – strana 5 – 28 januar 1989 godine //
PIŠE: MARGITA POGANJ
ANTAL TOT (1893-1978)
Kad je posle II svetskog rata u Novom Sadu počela sa radom Srednja muzička škola, njom je upravljao 1946/47 šk. godine muzički pedagog i umetnik Antal Tot.
Rodio se u Apatinu u zanatskoj porodici. Od I razreda osnovne škole učio je da svira violinu od svog učitelja Ignjaca Vala. Kao eminentnog učenika odlučili su mu roditelji da ga školuju, poslali ga u građansku školu u mestu i obezbedili mu i učenje klavira. Posle završetka građanske škole, koju je završio skroz odličnim uspehom, nastavio je školovanje u učiteljskoj školi u Baji. Sa učiteljskom diplomom se zaposlio u Slavoniji, ali je ubrzo morao da ide kao vojnik Austro-Ugarske Monarhije u I svetski rat. 1915. godine zarobljen je na ruskom frontu. U zarobljeništvu se bavio muzikom.
U Tomsku osposobio se za čelistu gde je postao soločelista u tamošnjoj operi. Tamo se i oženio i vratio u Apatin 1921. godine. U domovini se zaposlio kao soločelista u Osijeku, a 1934. godine u Beogradu. Ovde je uporedo studirao i na muzičkoj akademiji i predavao u Srednjoj muzičkoj školi. 1941. godine prešao je u Novi Sad gde je kao muzički pedagog radio u učiteljskoj školi, u Srpskoj gimnaziji i na Konzervatorijumu. Posle oslobođenja bio je profesor, a privremeno i direktor Srednje muzičke škole i član novosadske filharmonije.
U novosadskoj operi svirao je od njenog osnutka, pa čak i, kao penzioner, do 1965. godine. Nastupao je na koncertima u zemlji i u inostranstvu. 1960. godine nagrađen je za svoje životno delo na polju muzičkih aktivnosti.
Njegov školski drug i doživotni prijatelj bio mu je Balint Rihard, koga su mnogi današnji apatinci poznavali kao nastavnika violine u našoj muzičkoj školi.
IZVOR – Glas komune – broj 667 – strana 5 – 28 januar 1989 godine
Ovaj članak se nalazi na pod domenu Arhiva novina, dok je osnovni sajt Album za marke.
